Jaki tak naprawdę jest francuski styl? Gdyby był kobietą, miałby w sobie dużo wolności i talentu, wiary we własne przeznaczenie, pewności siebie. Traktowałby błahe rzeczy bardzo poważnie i wiedział, jak zgrabnie łączyć skrajności. Znałby nazwę każdego mostu w Paryżu. Zamszowa torebka, jeden papieros, czar, improwizacja, kawiarnia, pocałunek...



Ślad szminki na brzegu filiżanki… Sylwetka pewnej siebie kobiety. Siedzi w małej kawiarni na kanapie, plecami do lustra – zna swoje odbicie i doskonale wie, który profil jest najlepszy. Jej spojrzenie jest intensywne i przenikliwe, głębokie i hipnotyzujące. Obok niej leży częściowo otwarta, skórzana torebka, odsłaniając fragment ukrytego świata.



Za oknem zaczyna padać deszcz, spowijając całe miasto wilgotną mgłą. Obserwuje burzę i przechodniów, którzy przyspieszają kroku w zacinającym deszczu. Uratowana przed burzą, wygodnie siedzi w ciepłej, bordowo-beżowej kawiarni. Włosy, jeszcze niedawno spięte, rozpuszczone teraz kaskadą opadają na jej ramiona. Śmieje się, na głos wypowiadając nazwę swoich perfum, jednak jej głos ginie w zgiełku kawiarni, a zapach na zawsze pozostaje jej tajemnicą...



Zapraszamy do przeczytania recenzji na naszym blogu:

Skóra by Memo