Lubin
W perfumach, które tworzył Lubin, widoczna była niespotykana fascynacja światem. Impresjonistyczne zapachy inspirowane były atmosferą dalekich krajów, o których marzyli ludzie Zachodu. Bohaterami tamtych czasów byli odkrywcy, poszukiwacze skarbów i archeologowie. Lubin na swój własny sposób chciał przekazać Zachodowi wiedzę na temat dalekich i fascynujących krain. Dlatego tworzył perfumy.
Czytaj więcej
Czytaj mniej
Tuż po Rewolucji Francuskiej, Pierre François Lubin otworzył perfumerię przy ulicy Sainte Anne w Paryżu. Oferował możnym tego świata wstążki zapachowe, maski balowe i pudry. Najbardziej znanym produktem była Eau Vivifiante, zwana później Eau de Lubin (1806).
Dzięki temu zapachowi Pierre François Lubin wkrótce stał się ulubieńcem dworu cesarskiego. Jego renomę zaczęły rozsławiać Cesarzowa Józefina oraz Paulina Bonaparte, księżna Borghese. Po restauracji dynastii Burbonów, Lubin zadedykował swoje perfumy królowej Marie-Amélie.
Dzięki tym subtelnym kobietom, europejscy mężowie stanu zaczęli ufać Lubinowi. W jego archiwum można natrafić na liczne herby francuskiej arystokracji, króla Anglii i cara Rosji.
Stworzone przez niego zapachy wkrótce miały stać się znane na całym świecie, od brzegów Mississippi po indyjskie pałace.
W XIX wieku Lubin został mianowany perfumiarzem królewskich i cesarskich dworów:
Perfumiarz Francuskiego dworu Królewskiego
1821: Perfumiarz Brytyjskiego dworu Królewskiego
1823: mianowany oficjalnym perfumiarzem przez Cara Rosji
1828: pierwszy francuski perfumiarz w USA
1853: mianowany oficjalnym perfumiarzem Księcia Monako
