Dżentelmeński zakład między przyjaciółmi, zamknięty w zapachu.
Niektóre chwile zasługują na to, by je zachować na zawsze.


Słońce, odbijające się od wody otaczającej tor wyścigowy Deauville-La Touques, lśniło niczym drogocenny klejnot. Albert Fouquet stał w tłumie widzów zgromadzonych na trybunach, oczarowany elegancją i ekscytującą atmosferą świata wyścigów konnych.

Deauville, ze swoim przepychem i wyrafinowaniem, było idealnym miejscem dla miłośników wyścigów i wyższych sfer. Każdego lata Christian, arystokrata o wielkich umiejętnościach w obstawianiu zakładów, zapraszał Alberta do udziału w tym wydarzeniu. Spotykali się w rezydencji Christiana w Honfleur, kilka kilometrów od Deauville aby omówić strategię i szanse poszczególnych koni.

Pasję Alberta do tworzenia perfum rozbudził niezwykły zapach bujnych ogrodów, roztaczających się wokół posiadłości Christiana. Pośród delikatnych róż Honfleur, morskiej bryzy i zapachu nadmorskiej roślinności, Fouquet stworzył wyjątkowe perfumy, które przywoływały piękno i elegancję życia na wybrzeżu. Od tamtej pory każdego lata odwiedzał Deauville, przywożąc ze sobą stworzone przez siebie perfumy.

Christian był zafascynowany urzekającym dziełem Alberta i przez to znalazł się w trudnej sytuacji: pragnął tych perfum, ale też doskonale zdawał sobie sprawę z dyskrecji Fouqueta, który tworzył zapachy wyłącznie do użytku osobistego. Podczas jednego z emocjonujących wyścigów Christian postanowił rzucić wyzwanie Fouquetowi nietypową propozycją: „Posłuchaj mojej rady, w następnym wyścigu obstawiaj Grillemont - stajnia Boussac nigdy mnie nie zawiodła. Jeśli wygrasz, w zamian nagrodzisz mnie swoimi perfumami”.

Fouquet przyjął wyzwanie z uśmiechem, niecierpliwie wyczekując wyniku. Dwaj przyjaciele zanurzyli się w emocjach wyścigu, a Fouquet uważnie obserwował każdy ruch koni. Jednak Grillemont zajął trzecie miejsce. Christian, oprócz poniesienia sromotnej klęski przed swoim przyjacielem, z wyścigu wyszedł bez wymarzonego zapachu.

Jednak po powrocie do Paryża Albert Fouquet, w geście szczerej przyjaźni, przygotował dla Christiana specjalną wersję perfum, wykorzystując róże z ogrodu Honfleur, drewno cedrowe i piżmo. Wysłał to wykwintne dzieło swojemu przyjacielowi, opisując flakon przypomnieniem tamtego popołudnia na torze wyścigowym: „Le pari d’Honfleur”.

Lata później Brigitte, żona Christiana, wyznała Fouquetowi, że „Le pari d’Honfleur” była najlepszą kartą, jaką Christian zagrał, aby zdobyć jej serce.